sumonta's profileparichart spacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
parichart space |
||||
|
March 20 อวยพรวันเกิดให้ตัวเอง...555 ยี่สิบเอ็ด มีนา เวียนมาถึง
ยังคำนึง เอาไว้ จะไม่เผลอ เพราะเป็นวัน แสนเลิศ คล้ายวันเกิดฉัน เป็นผู้มีบุญได้มาเกิด
ขออำนาจ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทุกทิศา จงได้มา อวยพร วอนเสกสรร ให้สิ้นทุกข์ สุขเกษม ปรีดิ์เปรมครัน ทุกคืนวัน อย่าโศก วิโยคครวญ ขออายุ คงมั่น ขวัญสถิต อยู่เป็นนิจ อย่าคลาย ได้ยิ้มสรวล จงมีรัก คงแน่ ไม่แปรปรวน แม่เนื้อนวล ห่างไกล โรคภัยพาล  ประพันธ์โดย.....สุมณฑา หญิงไร้รัก  +++++++++นิทานความจริง+++++++++กาลครั้งหนึ่งของความเหงา มีคนเศร้าคนหนึ่งนั่งร้องไห้ ท่ามกลางสายลมที่เดียวดาย ข้างๆกายไม่มีใครเลยสักคน คนคนนั้นคือฉันในวันก่อน ที่ร้าวรอนทรมานยามเธอทิ้ง ฉันปวดร้าว ทรมาน เพราะรักจริง ให้เธอไปทุกสิ่ง.. ยังทิ้งลง คนคนนั้นคือฉันในวันนี้ ต่างตรงที่ฉันจะ.. "ไม่ร้องไห้" ต่อให้ฉันทรมานจนแทบตาย จะไม่ยอมอ่อนแอไป.. ให้ใครรังแก ไม่มีเธอช่างปะไรยังไหวอยู่ ฉันจะสู้เพื่อวันที่สดใส แม้วันนี้ไม่มีเธอข้างๆกาย ยังมีเพื่อนมากมาย..ข้างๆกัน เธอไม่รัก ฉันไม่ว่า ฉันไม่สน ฉันก็คน มีศักดิ์ศรี รู้เอาไว้ แม้ครั้งหนึ่ง คอยง้อเธอ มากเท่าไหร่ แต่วันนี้ คงจะไม่.. เลิกซักที ตามหารอยยิ้มของฉันเองรอยยิ้มของฉันหายไปไหน  หัวใจของฉันหนักขึ้นหรือป่าว เสียงหัวเราะของฉันเหมือนจะเบา  เเละดวงตาก็ไม่ พราว เหมือนที่เคยเป็น  ไม่อยากเห็นเลยรู้ไหม  ชินกับรอยยิ้ม สดใสบนใบหน้า  ยาก เกินไปไหม ที่จะขอหั้ยเรียกกลับมา  เอาชีวิต ชีวา เอาความเริงร่า     --คืนมาเป็นของฉัน...อีกซักครั้ง-- ลืมไปซะเถอะว่าเคยมีรักหมดไปแล้วความรักที่มีให้เมื่อเธอไม่เหลือเยื่อใยให้กับฉัน จบแล้วความรักที่มีต่อกัน เมื่อเธอไม่เหลือฉันอยู่ในใจ จากกันซะแล้วจบไว้แค่นี้ ลืมทุกวันที่เคยมี.ที่เคยเคียงใกล้ ลืมทุกอย่างทุกสิ่งที่มากมาย ลืมซะว่าเคยเป็นใครที่เธอ "เคยแคร์" อย่าไปจดจำให้มันปวดร้าว ทุกเรื่องราวอย่าให้มันมาทำร้าย ตัวของเรา ใจของเรา ใช่ของใคร? ถ้าดูแลไม่ได้. ก็ไม่ใช่คน อย่าให้เขาดูถูกเราได้ แม้เคยรักกันเท่าไหร่ในวันนั้น วันนี้มันคงไม่สำคัญ จงลืมมัน.. แล้วก้าวต่อไป March 17 เรืองมันเศร้าที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น ภาค3 กุหลาบแดงคือแสงแห่งความรัก
กุหลาบหักคือรักที่สลาย
กุหลาบเอียงคือรักที่เดียวดาย
กุหลาบตายคือรักที่ลืมเธอ
มือถือก็มี เบอร์ที่เมมไว้ก็อยู่
แต่รักมาไกลสุดกรู จึงต้องสู่กับความคิดถึง คนที่เคยเรียกแฟนแน่นหนัก เขามีรักมากกว่าหนึ่ง ความผูกพันโดนหารเกินครึ่ง คิดถึงจึงไม่โทรหา ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ยิ่งแคร์ ผู้แพ้ก็ยิ่งไร้ค่า เศษรักในหางตา ใช้กล้องส่องหายังไม่เห็นเลย ยิ่งเรียกร้อง เขายิ่งมองเหมือนดั่งเศษแก้ว แค่รอให้โทรหายังแห้ว เข้าแถวรอคิวเลิกลา ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ คิดถึงแค่ไหน คงเลิกโทรไปเว้าวอน ต้องใช้คำว่าลาก่อน กับคนที่ใจโหยหา หยุดแสดงว่ายังมีเรา ปล่อยให้เขารักกันดีกว่า ถ้าความคิดถึงเข้าตา จะท่องคำว่าทำใจ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ |
||||
|
|
